به نام خدا
" زندان اوين درهمه جا"
فرج سرکوهي عزيز:
متاسفانه مقاله اخيرت تحت عنوان " نقد احکام و..." را خواندم وبسيارمتاسف شدم.چرا؟ به شرحي که خواهم آورد.
من مدت هااست به اين نتيجه رسيده ام که آن چه درزندان اوين مي گذرد بازتابي ازواقعيت بيروني جامعه است(نوشته "دودرد بي درمان"اکنون در سايت sazegara.com"). يعني اگر در زندان اوين،سناريويي در ذهن بازجوها ورئيس کل آن ها يعني مقام رهبري است وبعد مي کوشند که با هر حقه وکلک و کتک ودگنک آن را بر گردن زنداني بدبخت بگذارند،در بيرون اززندان ودر روابط ميان ما ايراني ها،در همه شئون هم همين ماجرا جاري است.داده هاي تجربي براي ما مهم نيست.آن چه در ذهن فکرمي کنيم يا حدس مي زنيم يا به هم مي بافيم اصالت دارد وديگران بايد در اين قالب ما جا بگيرندودر سناريوي ذهني ما بازي کنند.مهم نيست چه شاهد يا مدرک يا واقعيت تجربي ارائه کنند. مافکرمي کنيم ديگري بايد آن کسي باشد وآن کاري راکرده باشدکه ماانديشيده ايم. به زبان ديگرروش علمي هنوز درذهن ماايراني هاجايگيرنشده است. سال هااست دانشگاه وفارغ التحصيلان دانشگاهي هم داريم،اما در زندگي وکارهاي روزمره امان خبري از تربيت علمي نيست. تحقيق وتفحص وبه آزمون گذاشتن يافته هاي ذهني ما جايي درزندگيمان ندارد.والبته اين نقيصه در عرصه مسائل سياسي گاهي فاجعه وجنايت خلق مي کند.
ادامه مطلب